نفس میزنم.لحظه دیدنش را

که گلبوشوم عطر پیراهنش را

به آوای اوبسته ام گوش جان را

به آن شور.وابراز خندیدنش را

چوآوای او نغمه ی دلکشی نیست

که شوقم برد ذوق بشنیدنش را

مسیر طلب راکنم رهنوردی

چودارم به سرعشق بوییدنش را

بهین اختر آسمان دلم اوست

بخواهم به هرحال تابیدنش را

نگرددمرا شوق عشقش فراموش

نفس میزنم لحظه ی دیدنش را