تاکه جای پای مادرگلشن ایجادبود

جامه ی تقدیرمان لرزان به دوش بادبود

نه گلی سرزد که محو روی زیبایش شویم

نه نشان ازهمدلی ازبندغم آزاد بود

بودتنها همدم تنهایی ما شور شعر

جوشش این طبع عالم تاب مادرزادبود

تاتوانستیم بذرواژه راافشانده ایم

گلشن معنی زسعی کارما اباد بود

تابه پای جان دویدیم ازپی اهل دلی

بخت وارون داشتیم وصیدمان صیادبود

روح پاکش .شادمادر آن بهاردیرپا

اوکه ازروزازل درکار مااستاد بود

پیام بازدیدکنندگان

دیدگاه و پیام شما

از اینکه دیدگاه خود را به اشتراک می‌گذارید، سپاسگزاریم.